اینجا من هستم و خدایم و ... (دوست داشتی بیا!)
سلام ، سال نو رو به همه ی شما عزیزان تبریکی همراه با غم نبودن میلاد تقدیم میکنم ،ببخشید تا امروز نتونستم به وبلاگ سر بزنم ، اما حالا همه ی نوشته هاتون رو خوندم و به گفته ی بعضی هاتون نوشته ی قبلیم رو پاک کردم اما باید غزل اینو بدونه که نه به خاطر اون بلکه فقط وفقط به خاطر میلاد بود که نوشته ها رو پاک کردم ودر آخر :
دل که رنجد از کسی خرسند کردن مشکل است
شیشه بشکسته را پیوند کردن مشکل است
هوای دلتنگیت را داشته باشند
تا خورشید آنقدر به تو
و بهار نارنج بتابد
که شکل تان کنار هم مو نزند
هوای چشمهایت را
به بادبادکی بازیگوش چسباندم
تا همیشه گونه هایت را
به مهمانی ابرها ببرد
برای موهایت
همه پرها دست به یکی شدند
تا ناز بالشت
پر قصه های منطق الطیر شود
لبخند بزن
خاطره لبخندت
در آواز رازهای جهان
برهنه می دود .......................
هر چند اشکهایم کفاف اندوهم را نمی دهد !!!
میلاد چه جوری باور کنم برای همیشه خاموش شدی ، امشب اولین شبیست که برای همیشه بسترت خاک شده و در دل خاک خفتی ، من نمی تونم این مصیبت رو قبول کنم ،
برادرم میلاد یاد تو جاودانه در دلهای همه زنده است اما افسوس که گرمی دستانت را دیگه هیچ کس حس نخواهد کرد ، بدون تو چراغ محفل ما خاموش است .
تو به معنای واقعی یکی مثل هیچ کس بودی ، بودنت ، رشد کردنت ، قامتت ،خندیدنت ، مردنت همه همه با بقیه فرق داشت .
امشب سومین شبیست که دیگه خواهرت صدای خنده هاتو نمی شنوه .
بدون تو چه کنیم گلم ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
میلاد از بین ما رفت و شعرهایش یادگار برایمان ماند. در شام غریبان امام حسین میلاد ما هم پرپر شد باورش خیلی سخته اما میلاد دیگه نیست . از این به بعد شهادت امام حسین را با شهادت میلاد عزیز سوگواری می کنیم .
